Toon Leiderschap: bijdrage D66 bij behandeling perspectiefnota

maandag 8 juni 2009

Het gaat goed met Arnhem. De beste binnenstad, evenementenstad, de groenste stad... Bij de eerste prijs denk je ’ach het zal wel’ maar na drie prijzen begin je er in te geloven. En bij alle achterliggende activiteiten om in deze prijzen te vallen, zijn zeer veel Arnhemmers en bedrijven betrokken. We kunnen met recht trots zijn. Toch moeten we een flinke slag om de arm houden. Lang niet iedereen heeft namelijk wat met de stad, maar meer met de wijk. En we weten allemaal dat we in Arnhem nog veel wijken hebben die absoluut nog niet het predicaat ‘beste wijk van Nederland’ zouden krijgen.

En dat is niet gek.

Arnhem heeft een relatief hoge werkloosheid,
het aantal jeugdige veelplegers stijgt nog steeds,
het aantal meldingen van huiselijk geweld is in het afgelopen jaar gestegen,
het aantal starters per 1000 van de potentiële beroepsbevolking, ligt in Arnhem onder het gemiddelde van de grote steden,
de mate van verloedering is relatief hoog,
het percentage Arnhemmers dat zich wel eens onveilig voelt in eigen buurt, is gelijk aan 6 jaar geleden,
Arnhem hoort bij de steden met relatief veel woninginbraak,
de waardering van dienstverlening aan bedrijven is in 6 jaar nog niet verbeterd,

en-ga-zo-maar-door.

De hoezee stemming van het college deelt D66 dus niet.

De vraag is zelfs wat er precies bereikt is van het coalitieakkoord op de vier hoofdpunten:

Participatie en werk,
De zorgzame stad,
Verbeteren van het woon- en leefklimaat,
En aantrekkelijke centrumstad,

D66 had gehoopt dat het jaarverslag hier meer duidelijkheid over zou geven. Helaas is het zo dat zeer veel doelstellingen zo vaag zijn dat D66 nauwelijks beeld krijgt of wij onze beleidsdoelen wel halen.

Om deze reden zijn wij wederom genoodzaakt om het jaarverslag af te keuren.

Dan de perspectiefnota.

Daar hoeven we het al helemaal niet over te hebben. Met de verkiezingen in het vooruitzicht is alles in nevelen gehuld.

Terugkijkend op de laatste vier jaar mist D66 leiderschap.

Dankzij geldstromen en richtlijnen van rijk en provincie lijkt er veel te gebeuren. Maar verder is het vaak veel gespin en weinig wol.

Neem bijvoorbeeld het milieubeleid:

het belangrijkste hoofdstuk in de integrale milieunota komt nauwelijks verder dan: “op een andere manier van kijken naar het probleem”,
de grootste investering rond afval is een pasjessysteem,
de klimaatnota zet niet uiteen hoe met de minste investering het beste resultaat te behalen is,

en-ga-zo-maar-door.

Ook zijn in de afgelopen jaren een aantal gemeentelijke projecten volledig uit de hand gelopen. Voorbeelden te over:

de discussie rond de voorziening voor drugsverslaafden de Boei is veel te laat gestart, waardoor overhaaste beslissingen genomen zijn,
het reddingsplan Vitesse is deels mislukt door een zwakke juridische beoordeling,
de restauratie van het museum is financieel gezien een dieptepunt,
in 4 jaar tijd zijn we nog niet veel verder met Rijnboog,

en-ga-zo-maar-door.

Het is nu 2009.

We kijken met de jaarrekening naar het verleden en de perspectiefnota naar de toekomst en het jaar 2009 laten we voor het gemak maar liggen. Terwijl hier verreweg de grootste uitdagingen zijn. Sinds het tweede kwartaal van 2008 is al sprake van krimpende economische bedrijvigheid.

En we zien dat het college wikt en weegt, maar niet beweegt.

In de perspectiefnota wordt rond de kredietcrisis alleen gedacht aan de eigen organisatie. Met moeite komt de notitie ’aanpak crisis woningmarkt’’, maar wat zijn bijvoorbeeld de tijdlijnen?

Geacht college, nog even en de recessie is voorbij. In de huidige raming van het Centraal Plan Bureau is het dieptepunt wat betreft de BBP-ontwikkeling nu. De shake out voor bedrijven wordt al na de zomer verwacht dus inclusief sterk stijgende werkeloosheid.

Voorzitter,

De conclusie van D66 is dat de het college niet erg onder de indruk is van de recessie.

Geacht college:

We zijn beste evenementenstad, maar een teleurstellende derde geldstroom voor de Mode Biënnale heeft er toe geresulteerd dat we extra de portemonnee moesten trekken. Gaan we nu de subsidiepot verhogen om de activiteiten rond ons culturele en sportieve aanbod alsnog doorgang te laten vinden, of te kiezen voor verschraling?

En er zijn nog veel meer punten ter overweging: