Einde aan plakoorlog

dinsdag 18 mei 2010

De verkiezingsborden zijn weer in de wijken verschenen, met in hun kielzog een bonte stoet van enthousiaste partijen die hun boodschap op het mooiste plekje op het bord willen hebben. De ene poster nog groter dan de andere, en als de jouwe niet groot genoeg is, dan plak je er gewoon meer. En dan het liefst over de boodschap van je grootse opponent, die dan vervolgens weer revanche neemt door daar weer overheen te plakken. Voeg dan ook nog een paar politiek ongebonden groeperingen toe die hun boodschap er dwars overheen plakken, en ziedaar het resultaat: een verzameling schots en scheef al dan niet heel of half over elkaar heen geplakte boodschappen waar niemand meer naar kijkt, en dat zijn doel niet meer bereikt: het onder de aandacht brengen en betrekken van de burger bij de politiek.

Vanuit dit perspectief verdient het voorstel van Trots om op een andere manier de boodschap van de politiek naar de burger te brengen ondersteuning. Het gaat echter te ver om permanent 16 LED schermen in de stad te plaatsen. In de openbare ruimte is al genoeg reclame. Nog meer ruimte voor uitingen is naar de mening van D66 niet nodig. De voorgestelde LED schermen gaan een forse lichtopbrengst geven; we kunnen eerder spreken over lichtvervuiling. Vooral in de buurt van woonhuizen is dit niet gewenst, en al helemaal niet met wisselende intensiteit en kleuren bij bewegende beelden. Daarbij speelt voor D66 ook mee dat we hier over een niet onaanzienlijk energieverbruik spreken, terwijl D66 nu juist het energieverbruik in de openbare ruimte (onder andere verlichting) juist fors terug wil dringen.

Het voorstel van Trots bevat al een veel betere oplossing: als alternatief wordt voorgesteld om te gaan werken met voorbedrukte, uniforme borden. Dit verdient alle steun: duurzaam, effectief, simpel en snel te realiseren. Voorwaarde is wel dat wildplakkers worden aangepakt. Daarmee krijgt de burger waar zij recht op heeft: een duidelijk en helder signaal waar de partijen voor staan.